"Með sumarfugla í maganum"

2004-11-16T22:01:00.000+01:00

Fjárinn sjálfur, nú eru bæði Kinkyshit og July einhver, búinn að leggja undir sig gestabókina og eru bara með almenn leiðindi. Maður má ekki bregða sér frá blogginu í smá tíma þá spretta svona óvandaðir karakterar upp eins og illgresi í kartöflugarði...snemmsumars. Ég gæti helst trúað að þetta séu lífsleiðir og launafirrtir kennarar, nú eða sveitarstjórnarfólk sem er að springa á limminu af kvíða. Sumarfuglum í maganum!

ég verð að hafa samband við Þórð til að laga þetta. Fyrr er ekki hægt að skrifa neitt hér.

2004-10-18T22:37:00.000+02:00

Ég vil byrja á því að þakka Þórði fyrir að losa mig undan álögum Kinkyshit.

Það er ýmislegt búið að gerast hér síðan síðast. Til dæmis er byrjað að sýna Örnin, sem er sakamálaþáttur úr smiðju DR sem er danska Rúv. Örnin er alveg snilldarþáttur og það er ekki bara vegna þess að hann skartar aðalpersónu sem er hálfur íslendingur og heir Hallgrim Örn Hallgrimsson og er ótrúlega gáfaður, skemmtilegur, tilfinningalega heftur, talar rússnesku, arabísku, dönsku og íslensku næstum reiprennandi. Heldur, minnir hann á LARGO! Það eru skuggaleg líkindi með Hallgrim sem er leikinn af Jens Albinus (sem spókaði sig á sprellanum í Idioterne um árið) og honum Largo mínum. Báðir hafa svona lið harðsnúinna kvenna og karla í kringum sig og báðir berjast að sjálfssögðu fyrir betri og réttlátari heimi í heimi þar sem vondu karlarnir eru rosa vondir, illir til augna og aðgerða, og góða fólkið er rosa gott, soldið inní sér en alveg rosa gott inn við beinið. Ó já, Örnin er minn maður. Snilldin er reyndar ekki á enda því að í hverjum þætti fær hann einhverskonar endurminngarköst, mjög mystísk, þar sem náttúrulífsmyndir frá Íslandi standa honum fyrir hugskotsjónum. Gagnrýnendur voru reyndar á einu máli um að það hefði átt að klippa þessi minningarbrot úr þáttunum en það er greinilega pakk sem kann ekki að meta það að sjá Dyrhólaey, breiðamerkurlón og Dettifoss inní miðjum glæpaactionþætti. Þættirnir verða víst sýndir á rúv eftir áramót, ef þið viljið taka út forskot á sæluna má sjá eitthvað hér...http://www.dr.dk/oernen/?spots=true

-----

En annað sem ég verð að minnast á líka. Danir eiga ígildi Hannesar Hólmssteins þegar kemur að ævisagnaritun. Sá heitir Frank Esmann og var að gefa út ævisögu Kissingerrs. Nánar tiltekið kom bókin út á þriðjudaginn var. Á miðvikudaginn kom það upp í gagnrýni um bókina að heilu og hálfu kaflarnir, eiginlega megin hluti hennar er skrifuð eftir annarri ævisögu um Kissinger sem kom út í Bandaríkjunum árið 1992. Ég veit reyndar ekki hvort Esmann hafi þá bara skáldað síðustu 12 árin í ævi Kissinger og þannig hafi það komist upp eða hvað! En, allavega þá neitaði Esmann öllu og sagði að hann skrifaði bara eins og blaðamaður! Og? já. Daginn eftir, það er á fimmtudegi, kalla útgáfufélagið, Aschehoug, bókina inn vegna óumdeilanlegra "vandamála" í henni. Esmann heldur samt enn fram sakleysi sínu, segir reyndar að það megi greina ákveðin vandamál en þau séu alls ekki svo mikil. En hann er náttúrlega blaðamaður. Útgefandinn hans er það þá ekki, en mér var hugsað til útgefanda HHG - Eru það kannski blaðamenn?!!!

2004-10-07T22:44:00.000+02:00

Ég veit ekki hvernig það er í Reykjavík, en hér í Roskilde getur maður tilkynnt um villiketti og rottur (villtar) í ráðhúsinu. Á sama stað getur maður líka fengið lykla að gömlum kirkjurústum, skráð sig inní landið og fengið upplýsingar um öldrunarþjónustu. Það er náttúrlega mikið hagræði að hafa þetta allt á sama stað. Hversu oft hefur maður ekki lent í því að vera að skrá sig inní land, nýbúinn að sjá villikött og illilega rottu, en ekki getað sagt frá því nema fara eitthvað annað? Þetta finnst mér merki um frábæra þjónustu við borgaranna hér í Roskilde og omegn.

Annars hef ég haft nokkrar áhyggjur af því að Valgeir Steinn sé post-modernisti - jafnvel frekar naív. Fyrir það fyrsta hefur hann haft mikið yndi af því að rífa niður Lego-kubba byggingar/samsetningar okkar foreldranna sem er svosem ekki í frásögur færandi. Það sem er öllu verra er að hann telur að raunveruleikinn sé algjörlega félagslega skapaður og hefur þannig ekki áttað sig á ýmsum kröftum sem virka á mann þvert á vilja og atbeina manns sjálfs. Þetta á til dæmis við þyngdaraflið, en það er kenning sem honum finnst algjörlega óþolandi og gerir því næstum allt til að storka henni. Til dæmis með því að halla sér aftur á bak þegar hann situr á gólfinu en það endar yfirleitt með því að hann sogast að því og skellur með hausinn á parketið. Hann hefur líka reynt að labba af stað án þess að hreyfa lappirnar og eins og þið getið ímyndað ykkur endaði það með gráti.
Síðustu daga hef ég þó tekið eftir ákveðinni hugmyndafræðilegri stefnubreytingu hjá honum sem felst aðallega í meiri áherslu á performance og auðmýkt fyrir efnislegum raunveruleika. Það felst t.d. í því að hann er byrjaður að viðurkenna að borðbrúnir (sem er þetta sem maður getur stutt sig við þegar maður er 11 mánaða) taka enda Sama hvað manni finnst! Ég held að okkur líði báðum betur.

2004-09-26T21:49:00.000+02:00

Jæja. Einhver kinkyshit á gestabókinni minni og vill ekki fara. Það er annars búið að vera allt á haus undanfarið og ekki gefist tími til bloggs. Öll aukaorka hefur farið í það að fylgjast með skilnaði Kimma bró og Alexöndru sem hefur skekið dönsku þjóðina síðustu vikur. Reyndar þó ekki eins og þegar Frikki og Mary giftust, t.d. hefur ekki verið bruggaður sérstakur skilnaðar bjór, og skil ég ekki í því. Hvað er betra en að drekkja sorgum sínum?

Annars er það helst að frétta að ég var að koma í gær frá norsku eynni Röst. Það er syðsta eyjan í Lofoten, rétt fyrir utan Bodö....http://rost.kommune.no . Þar var ég í vest-norrænum vinnubúðum með forsvarsfólki sveitarfélaga, nýsköpunarfyrirtækja og félagsvísindafólks og slatta af sjófuglum. Þeir héldu sig þó að mestu útaf fyrir sig. Þessi nordíska samvinna fól m.a. í sér sænska grúbbudínamík, áhugaverða fyrirlestra, (m.a. frá Jóni Tyril Grjótverja), siginn fisk með hvítlauk og bítlalög, íslensk ættjarðarlög, tregablandnar skandinavískar vísur og norska fyndni. Í sannleika sagt jók þessi reynsla trú mína á að félagsvísindi gætu gert gagn. Og hananú.

2004-08-31T20:46:00.000+02:00

Fréttir af dauða mínum eru stórlega ýktar. Reyndar hafa engar þessháttar fréttir borist svo ég viti enda er ég ekki kominn með tærnar þar sem Karl Gústaf, kóngur þeirra Svía, hefur hælanna. Mig hefur bara alltaf langað til að segja þetta og þar sem bloggið er líklega mesta jaðarsport sem ég hef komið nálægt er eins gott að smella þessu hér fram, svona í tilefni af upprisu bloggsins.

Hér hefur ýmislegt drifið á daganna síðan við komum aftur frá Íslandi. Mest eru það þó hversdagslegir hlutir, þó að einstaka ævintýri og yfirskilvitlegir atburðir leynist inná milli, eins og alltaf. Það hefur til dæmis rignt alveg ósköp, stundum með þrumum og eldingum. Tilheyrandi þessari bleytutíð eru óþægindi og pirringur yfir því að vera í blautum gallabuxum í vinnunni. Annars verða ekki sagðar veðurfregnir í dag.

En hér er mikið af geitungum, og reyndar sérstaklega á leiðinni sem ég hjóla útí skóla og svo aftur og enn meira beint fyrir utan gluggann minn á nýju skrifstofunni minni. (Sumir myndu segja að hér væri mikið af geitungi, en það eru þeir sömu og segja að það sé mikið af flugu við Mývatn. Þetta hef ég aldrei skilið. Hver myndi til dæmis fara útí búð og spyrja starfsmann "fyrirgefðu, en hvar geymiði sveppinn?" En jæja, ég ætla ekki að pirra mig á þessu....þetta minnir mig reyndar á orðtak sem ég lærði fyrir nokkru: "hvað ætlaði ég að segja en ekki þegja"! hum. ) Ég er búinn að læra það núna að til að losna við geitunganna er aðalmálið að veita þeim ekki athygli. Að vera bara kúl á því eða ligeglad eins og innfæddir segja og hugsa bara með sér að þessi stóra, illilega og líklega illa innrætta fluga sé í rauninni bara vinalegur kólíbrífugl. Og þetta geri ég og hugsa bara um kólíbrífugla (sem slær vopnin úr höndum þeim sem tala um flugu við Mývatn, ekki geta þeir farið að tala um að það sé mikill kólíbrífugl við Mývatn, ha?!). Svo skiptir náttúrlega afar miklu máli að vera alltaf með hjólahjálminn þegar maður er að hjóla það er að segja, og svo að hjóla með lokaðann munninn. Nú þegar hafa nokkrir kólíbrífuglar endað líf sitt á hjálminum mínum.

Ójá, ég er kominn með nýja skrifstofu sem er eins og skókassi í laginu. Það er reyndar alltílagi enda er hér um myndlíkingu að ræða. Hún er voða fín með grííííííðarlegu miklu hilluplássi og skammast ég mín í hvert sinn sem einhver kemur inn og sér alla ónýttu hillumetranna þar sem háværar raddir eru nú þegar um að húsið sé alltof lítið. Það gæti verið erfitt að útskýra það afhverju allt plássið var sett inn til mín. Eini gallinn er að það er runni beint fyrir utan gluggann minn og þar heldur ótölulegur fjöldi kólíbrífugla til. Deildin mín var semsagt að flytja sig um set og er nú kominn í hús sem er kallað litla Pentagon. Ástæðan fyrir því er að það er annað hús á svæðinu sem er stærra og er kalla "stóra Pentagon". Ástæðan fyrir því er ekki að það er í laginu eins og Pentagon heldur að það er byggt í ferhyrning og í miðjunni er garður og nestisborð. Þetta þykir minna á Pentagon. Þegar maður fer að hugsa um það gæti það þó verið þannig í Pentagon, enda er fátt betra við svona húsagarða að gera en að staðsetja þar nestisborð fyrir starfsmenn, gesti og gangandi. Litla Pentagon er hinsvegar eins í laginu og stóra Pentagon nema það er minna sem þýðir að það er minni garður og bara eitt nestisborð í miðjunni. Ég hef ekki prufað að borða við það ennþá.

2004-06-05T20:24:00.000+02:00

Sólardagar í Roskilde og á Sjálandi öllu síðustu viku hafa farið illa í okkur feðga á Gyvelvej. Báðir erum við með kvebba í nebba en ég er þó í heldur betri málum þar sem ég hef náð upp þeirri hæfni (aðallega með aldrinum) að snýta mér. Það getur Valgeir Steinn því miður ekki og er ekki kátur þegar hann nær ekki einu sinni að japla á snuðinu sínu fyrir nef stíflum stórum.

En lítið annað hefur á daganna drifið. Sólin hefur komið uppí austri og sest niður í vestri svo lengi að það er varla von til þess að það breytist á bráð. Það er næstum öruggara en að Órangútinn Rynke fái mann til að kaupa Rynkeby ávaxtasafa, og þó birtist hann á hverju kvöldi í nokkrar sekúndur og gerir trixin sín við hliðina á mismunandi tegundum af safa. Í sjónvarpinu sko. Ekki hér. nei.

Annars erum við að undirbúa sumarkomu okkar til Íslands og þess vegna mun blogg jafnvel leggjast af í einhvern tíma á næstunni. Það er að segja enn lengur en hingaðtil. Hlökkum til þess, enda ekki á hverjum degi sem maður fær tækifæri til að taka þátt í þjóðaratkvæðagreiðslu í boði leynifélagsins Dabba & Óla.

2004-05-24T20:16:00.000+02:00

DANSKERNE LÆSER LARSEN!
ójá, Lars Larsen er að slá í gegn enn einu sinni í sínu lífi. Ekki vegna frábærra tilboða á rúmdýnum og tilheyrandi heldur sem rithöfundur. Það er nýlega búið að birta niðurstöður könnunar á lestri dana á sjálfssævisögu hans í hinu góðkunna vikublaði Söndagsavisen. Og niðurstöðurnar eru "sjokkerandi" eins og Lars segir sjálfur.

Alls var bókinni dreift á 2,4 heimili og nú tveimur mánuðum seinna hafa 20% dana lesið bókina alla. Það gerir um milljón manns. Samtals hafa rúm 70% íbúa Danmerkur gluggað í bókina. Þetta er að sjálfssögðu met hér í bókabransanum þar sem söluhæstu rithöfundar eru að selja kringum 100.000 bækur. Nú talar fólk um að þetta snilldar auglýsingabragð Dýnu-Lars muni hafa jákvæð áhrif á lestraráhuga dana þó ég sé nú ekki viss um að allar bækur nái þvílíkum hæðum og saga Lars. Helsti aðdáendahópur Lars eru konur eldri en 49 ára en hinsvegar eru yngstu konurnar, 18-29 ára, ekki eins mikið fyrir sögu Lars, 57% þeirra hafa ekki og ætla sér aldrei í lífinu að lesa bókina...og hananú. Menntun er önnur breyta sem virðist hafa áhrif á áhuga fólks á að lesa um ævintýri Jóska dýnuprinsins. Hlutfallslega hafa flestir úr hópi fólks með grunnmenntun lesið bókina en svo liggur leiðin niður á við fyrir Lars eftir því sem menntunarstig fólks hækkar.

Lars dregur enga fjöður (haha) yfir það að hann gaf bókina út í auglýsingaskyni. Hún er nú þegar búin að borga sig margfalt upp í aukinni sölu en ólíkt hinum vikulegu auglýsingabæklingum þá fullyrðir Lars að áhrifa af bókinni muni gæta næstu árin. Og ég held að það sé rétt hjá honum.

Við höfum lítið orðið vör við Tuckleberry eftir þessa skringilegu upplifun um daginn. Það er náttúrlega ansi erfitt að sjá hann þegar hann klæðist kamóflasgallanum sínum þannig að maður er aldrei viss um hvort hann gæti leynst uppí næsta tré eða í runnanum á móti klósettglugganum okkar.

Annars er annar nágranni okkar ekki síður dularfullur. Eina sem við vitum um hann er að hann býr á móti okkur og það stendur J. Larsen á látúnshúðuðu nafnspjaldi sem er fest á miðja hurðina. Hann er sjaldan heima en stundum heyrum við í hröðu fótataki á stigaganginum og sjáum flóttalegan skugga skjótast framhjá glugganum okkar. Virkilega spúkí og bara tveir möguleikar. Hann er sölumaður eða meðlimur í Jósku mafíunni.

2004-05-20T21:46:00.000+02:00

Ótrúlegir atburðir gerast enn hér í Roskilde. Einn nágranni okkar lítur alveg eins út og Tuckleberry, allavega þegar hann er í hermannabúningnum sínum með hríðskotariffelinn hér útá hlaði. Hafið þið séð Lögregluskólann nr. 1,2,3,4,5....?

Annars eru veður hvöss í tilefni himnafararinnar og Lars undirbýr ný tilboð.

2004-05-16T20:43:00.000+02:00

Hér sé ró og friður eftir brúðkaup aldarinnar sem gekk í gegn án Óla og líka eftir að júróvisjónsi tróð upp í gær. Lítið annað.

Ég átti leið til næst stærstu borgar Danmerkur um daginn, Árósa. Fór á kúrs sem var um actor-network theory og grundaða kenningu. Hljómar vel og það var líka fínt að öllu leyti nema einu. Herbergið á gistiheimilinu sem ég gisti var hörmulegt. Það voru köngulóarvefir í loftinu. Ekki bara í hornunum, heldur hengu þræðir niður úr loftinu, m.a. beint yfir rúminu. Gluggakistan var skítug og gluggatjöldin líka og plantan, sem átti líklega að lyfta herberginu á hærra plan, virkilega að gera það notalegt, var dauð. Hún var svo steindauð að það var ekki fyrr en á öðrum degi að ég fattaði að þetta hefði líklega verið pottablóm í fyrra lífi.

Ég kom til Árósa að kvöldlagi og þar sem þetta er eitt af þessum gistihúsum sem hafa hagrætt mjög í starfsmannahaldi, hitti ég engan þá um kvöldið heldur fékk leiðbeiningar um að ná í lykil undir blómapotti á pallinum fyrir utan aðaldyrnar. Ég ákvað að kvarta strax morguninn eftir...eða amk. að reyna að fá nýtt herbergi. Morgunin eftir borðaði ég ágætan morgunmat en sá ekki sálu neinsstaðar og varð því að fara án þess að kvarta. Dagurinn leið svo án þess að ég áttaði mig á að ég gæti hringt og látið vita af Kalla könguló í herberginu mínu. Einhvernveginn átti ég von á því að starfsfólk gistiheimilisins myndu taka það upp hjá sjálfum sér að laga aðeins til, þetta hefðu kannski verið mistök.

En, um kvöldið var allt við það sama, nema það voru komin hrein handklæði inná herbergi. Þjónustan alveg í fyrirrúmi. Mér féllust hendur og var við það að brotna saman en þá mundi ég eftir að ég er ekki sá eini sem hef lent í lífsins ólgusjó. Dýnukóngurinn sjálfur, hann Lars Larsen hefur marga fjöruna sopið, farið víða og kallar ekki allt ömmu sína enda maður skýr og skynugur. Byrjaði hann ekki með tvær hendur tómar? Fyrsta skrifstofan í svefniherberginu í litlu íbúðinni í Árósum...Þegar hann lenti á ömurlegum hótelherbergjum þá lagðist hann ekki í volæði, heldur seldi hann hóteleigandanum rúm og dýnur í tugatali strax daginn eftir. Ég hugsaði til þess þegar hann setti ferðaskrifstofuna sína á hausinn en reis strax upp sterkari og ákveðnari í að selja okkur dýnur og sængur á góðum tilboðum en aldrei fyrr...Eða þegar hann rak sig svo harkalega á "mentalitets" muninn á dönum og norðmönnum...svona hugsaði ég í skítuga stólnum mínum alveg þangað til ég spratt á fætur og hrópaði "Go'daw, jeg hedder LARS LARSEEEEEN....jeg hader edderkopper!

Og morgunin eftir náði ég í skottið á starfsmanni á svæðinu og tjáði viðkomandi að við Lars hefðum komist að þeirri niðurstöðu að við kærðum okkur ekki um köngulóarvefi yfir rúminu okkar.

Danir eru annars pínufúlir yfir að hafa ekki komist í úrslit júróvisjón og tala um austurevrópska mafíu...en svona er lífið.

2004-05-13T21:41:00.000+02:00

Jæja...blogg hefur legið niðri síðustu vikur vegna anna. Aðallega við að fylgjast með öllum fréttunum um Frikka prins og Maríu tilvonandi prinsessu. En brátt er þessu strembna tímabili í lífi mínu og annarra íbúa Danmerkur að ljúka. Þau munu ganga í heilagt hjónaband í Frúarkirkjunni í Köben á morgun að viðstöddu fjölmenni...t.d. 100 lögregluþjónum frá Roskilde.

Það verður gríðarmargt um dýrðir og öllum herlegheitunum verður að sjálfssögðu sjónvarpað. Ekkert er ósnortið anda brúðkaupsins. Allt frá marineruðum kjúklingabringum með Tasmanískum kryddum, til bíla og bjórs er tengt við brúðkaupið. Carlsberg bruggaði m.a. þennan fína brúðkaupsbjór (Crown) sem sameinar lystisemdir Tasmanískra humla og Dansks gers. Hvað sem fólki finnst um þessa symbólík þá er bjórinn góður, mæli hiklaust með honum.

Allir eru semsagt í hátíðarskapi og geta tekið þátt í herlegheitunum. Nema kannski heimilislausir í Köben sem hafa fengið neitun við beiðni sinni um að fá afganganna af veisluborðinu. Þeim var sagt að það yrðu engir afgangar! En þeir geta keypt DVD diskinn með exclusive viðtali við Mary til að hressa sig við.

Nýleg könnun sýndi að 80% kvenna og rúm 50% karla ( 18-60 ára held ég) ætluðu annaðhvort að fylgjast með í sjónvarpinu eða skreppa í bæinn. Fyrir restina þá hafa ýmis öldurhús og kringlur opið með sérstakri (yfirleitt karlamiðaðri) dagskrá. Ro's Torv, sem er lokal kringlan okkar hér í Roskilde verður t.d. með sérstaka "karladagskrá". Hún felst í bílasýningu, smökkun á vískí og bjór og klappstýrusýningum. Ég er ekki viss um að Valgeir Steinn skellum okkur. Við eigum bjór hérna heima.

En annað kvöld er þetta allt búið, í bili að minnsta kosti. Reyndar heldur partýið hjá okkur áfram þar sem júróvisjón er á laugardaginn. Jeje. En danskir verða líklega að lifa á brúðkaupsgleðinni og Crown sopa því að Íslendingurinn, Tómas Thórdarson, komst ekki áfram:-(

2004-04-22T22:26:00.000+02:00

"Pigs in spaaaaaaaace"
Ég hélt reyndar að ég yrði ekki þeirrar ógleymanlegu reynslu aðnjótandi að sjá svín fljúga. Ég man náttúrlega, eins og svo margir, eftir geimsvínunum í Prúðuleikurunum um árið en þetta er allt annað og miklu raunverulegra. Hér í Roskilde og omegn er allt búið að vera morandi af fljúgandi svínum síðustu daga. Þau hafa tekið sumarkomunni fagnandi og fljúga tvö og tvö saman eða einsömul eins og þau fái borgað fyrir það. Þau eru allskonar á litinn. Það ber þó mest á svörtum villisvínum og svo gulbröndóttum 'klassískum' svínum. Maður verður að vara sig þegar maður hljólar um bæinn því ef að svín verður á vegi manns getur allt orðið hæglega að klessu og hef ég því ákveðið að skella upp hjólahjálminum þrátt fyrir mikinn ótta á að verða að athlægi. Það hefur nú ekki vakið eins mikla athygli og ég óttaðist enda virðist fólk hér vera farið að venjast því að sjá fólk með hjólahjálma...um leið og það er að hjóla það er að segja. Reyndar eru það fyrst og fremst börn, gamalmenni og spengilegir hjólreiðakappar í spantexgöllum sem eru með hjálma en svo eru alltaf einn og einn eins og ég sem eru á þrítugsaldri í gallabuxum og með hjálm á hjólinu sínu.

En hverjum getur svosem komið á óvart að sjá fólk með hjólahjálm þegar svínin fljúgandi eru hér í hrönnum.

Gleðilegt sumar.

2004-04-18T21:47:00.000+02:00

Alltaf sól og blíða í Roskilde skal ég segja ykkur. Endalausir sumarfuglar útum allt, flögrandi og haldandi fyrir manni vöku. Það bætir ekki úr skák að Valgeir Steinn, bráðum sex mánaða, er mikill morgunhani, sumarmorgunhani. Fyrir honum er kominn dagur og tími til að fara á fætur strax við sólarupprás okkur foreldrum til mikillar armæðu. En hvað um það.

Mál málanna er auðvitað kynlíf David Beckham og þá sérstaklega það sem hann hefur ef til vill stundað með öðrum aðilum en lögformlegum maka sínum. Ég hef nú ekki enn sængað með Beckham og er ekki viss um að ég geri það nokkurn tímann þó ég viðurkenni fúslega að það gæti verið forvitnileg reynsla miðað við nákvæmar lýsingar annarra á hæfileikum hans á þessu sviði. Maður veit náttúrlega aldrei hvað getur gerst en miðað við fjölmiðlafárið í kringum ástalíf hans þá er ég ekki viss um að ég treysti mér útí svoleiðis dæmi. Það virðist líka vera erfitt að komast að...eða kannski ekki. Á baksíðu miðvikudagsútgáfu Politiken í vikunni sem leið er að sjálfssögðu farið yfir Beckham-málið. Politiken er blað vandað að virðingu sinni og þekkt fyrir að fara ekki með fleipur að óþörfu. Því kom fréttin á téðri baksíðu eins og þruma úr heiðskíru lofti. Það kom nefnilega í ljós að Roald Als, skopmyndateiknari blaðsins hafði sofið hjá David Beckham. Þetta er náttúrlega skúbb ársins þar sem enginn átti von á því að Roald væri týpan hans Beckhams. Rói, eins og vinir hans kalla hann, er maður um sextugt, í vænum holdum, með góðleg augu og traustvekjandi bros. Hvort það hafi verið brosið sem heillaði Beckham er ekki vitað enda neitaði Rói að láta nokkuð meira uppi um samlíf þeirra nema gegn ríflegri greiðslu. Hann féllst einungis á myndbirtingu þar sem hann situr fyrir á eggjandi hátt, búinn að hneppa frá fjórum efstu tölunum á skyrtunni sinni og heldur með höndunum undir sitthvort brjóst sitt. Síðastliðinn miðvikudag var ekki búið að ganga frá fjármálunum á ritstjórnarskrifstofu Politiken þannig að nú bíður maður í ofvæni á hverjum morgni eftir að sjá meira um samband þeirra Roalds, skopmyndateiknarans brjóstumgóða, og David Beckhams á síðum títtnefnds Politiken.

En hverjum ætti ekki að vera sama?

2004-04-13T21:35:00.000+02:00

hum, lítið um blogg um páskanna, aðeins lifað í vellystingum. Annars gekk páskahátíðin vel fyrir sig hér í Roskilde að flest öllu leyti held ég. Eitthvað annað en á Jótlandi þar sem að ljón hefur sést á rölti á sölnuðum hveitiökrum...eða ef það er ekki ljón þá er það í það minnsta mjög stór páskaungi! En þær fréttir hef ég ekki úr innlendum fréttamiðlum heldur mogganum, blaði allra landsmanna í öllum heiminum. Það er nefnilega bara eitt mál á dagskrá í dönskum miðlum þessa daga og það er hið konunglega brúðkaup Maríu frá Tasmaníu og Friðriks X krónprins danska heimsveldisins. Miðað við þá umfjöllun sem er nú þegar í gangi er ég ekki viss um að það verði eitthvað um að fjalla loksins þegar aumingja fólkið nær að gifta sig. En það um það, ég er ánægður með að vera hvorki krónprins né á þeim buxunum að fara að giftast einhverjum slíkum.

Dýnukónginum sjálfum frá Jótlandi, Lars Larsen er þó hvergi brugðið og heldur ótrauður uppá 25 ára afmæli Rúmfatalagersins. Sem minnir mig á ævisögu hans. Lars segir frá því á gamansömum nótum þegar honum datt nafnið Jóski rúmfatalagerinn í hug. Nafnið þótti honum lýsandi og traustvekjandi enda Jótar þekktir fyrir sparsemi, vandvirkni og heiðarleika í viðskiptum. Þegar kom að því að fá auglýsingastofur til að hanna logo og auglýsingar vandaðist hinsvegar málið. Auglýsingasérfræðingunum leist ekki á svona langt nafn. Þeir hlógu uppí opið geðið á honum dýnuLars sem gaf skít og kanel fyrir og hætti ekki fyrr en hann fann auglýsingastofu sem tók verkefnið að sér og hét reyndar ennþá lengra nafni heldur en "Jóski rúmfatalagerinn". Síðan hefur hann skipt við þessa stofu og hún stendur einmitt að því að breyta nafni fyrirtækisins í JYSK, stutt og laggott.

Þannig var nú það og gaman að segja frá því...eða þannig. Sjáum til með framhaldið, vonandi koma einhverjar safaríkar slúðursögur í seinni köflum.

Sólskin á morgun...gráð.

2004-04-04T10:06:00.000+02:00

Í Roskilde og omegn geta veður orðið válynd með afbrigðum eða tilbrigðum ef útí það er farið. Reyndar ekki í dag þar sem úti er núna sérlega milt vorveður með sudda öðru hvoru en í vikunni sem leið fékk ég að reyna ýmiskonar veðrabrigði. Síðasta vika var fyrsta vinnuvikan mín í Roskile Universitetscenter (RUC) og hjólaði ég í og úr skólanum. Í stuttu máli komst ég að því að ef maður ætlar að flýja Reykjavík vegna roks þá er Roskilde ekki rétti staðurinn til að leita skjóls.

Leiðin sem ég hjóla er ekki löng, ca. þrír km. og meira að segja nokkuð bein í laginu. Fyrirfram var ég því nokkuð bjartsýnn á að daglegir hjólatúrar mínir myndu reynast hin besta líkamsrækt og upplífgandi í þokkabót. Og þannig byrjaði vikan líka, veðrið lék við hjólafólk og ég brosti út að eyrum og sá að fuglarnir léku við hvurn sinn fingur. Það var svo strax á þriðjudegi að það drógu óveðurský fyrir sólu, fuglasöngurinn þagnaði og hvort það laust ekki eldingu niður í kirkjuturninn. Þetta gat ekki boðað gott og ekki var laust við að ég hefði sumarfugla í maganum þegar ég hjólaði af stað frá Gyvelvej áleiðis til RUC. Það gekk vel framan af þó að vissulega blæsi hressilega á móti. En þegar ég var kominn um það bil hálfa leið lenti ég í hinu versta veðravíti. Heljarins sandfok helltist yfir mig svo ég sá ekki útúr augum og það var sama hvernig ég stóð hjólið mér fannst ekkert komast áfram. Ég man ekki mikið meira en rankaði við mér í öruggu skjóli í undirgöngum undir járnbrautarteinum. Ég vissi það ekki þá en ég hafði lent á hinum alræmda Söndre Mellemvej sem gengur útúr Betonvej. Bara nöfnin á þessum götum láta kalt vatn renna á milli skinns og hörunds og þegar að við bætist að við þessar götur standa steypustöð, garðyrkjufyrirtæki og trésmíðaverkstæði getur maður ekki átt von á góðu þegar vindhraðinn fer yfir 10 metra á sekúndu. En það versta í þessu öllu er að það er sama í hvaða átt maður hjólar, vindurinn er alltaf á móti!

Síðar í vikunni hef ég leitað að öðrum hjólaleiðum útí skóla en þessi er lang styst og stendur því tímalega uppúr. Ég vona bara að það lægi með vorinu.

En það er kominn tími til að minnast á sögu Rúmfatalagersins. Ég byggi á bók Larsens (2004), "Go'daw jeg hedder Lars Larsen - Jeg har et godt tilbud".

Eins og Lars segir sjálfur frá þá fæddist hann í Arnborg þann 6 ágúst 1948, kl. 13.08. Hann var smár vexti...meira að segja miðað við smábörn. Þá var faðir hans látinn langt fyrir aldur fram og móðir hans, Signe Vere Kirstine Hansen stóð ein uppi á kartöflubúgarði fjólskyldunnar með fjögur ungabörn. Hún seldi búgarðinn og keypti að lokum lítið hótel í Árósum. Þar ólst litli "dýnu Lars", eins og hann kallar sig, upp. Ýmislegt gekk á í uppvexti Lars og eru honum minnisstæð mörg lítil skemmtileg atvik. Það var til dæmis þegar hann var þriggja ára og það átti að klippa hann. Honum var komið fyrir uppá eldhúsborðinu og man hann eftir ókunnugum manni með "mystisk instrument" í höndunum. Þá hrein "litli Lars" eins og stunginn grís...en hann lifði af. Hann rifjar einnig upp að þegar fjölskyldan var að flytja. Þá var börnunum komið fyrir í þar til gerðum kassa bak við ökumannshús vörubifreiðar sem flutti búslóðina. Það var reyndar gat á milli hússins og kassans en þarna fann Lars í fyrsta sinn á lífsleiðinni fyrir innilokunarkennd.

Árin liðu og Lars fór snemma að vinna fyrir kaupi hjá móður sinni. Ýmislegt dreif á daga hins rauðhærða og freknótta Lars Larsens. Hann neitaði til dæmis að fara á barnaheimili, falsaði skjöl í bríarí, fór á fyllerí í fyrsta sinn og var næstum drukknaður þegar hann var að leika sér (edrú) á ótraustum ís. Hann var í skátunum og spilaði fótbolta, giftist seinna konu og eignaðist börn. En svo kom að því að hann stofnaði Rúmfatalagerinn og síðan hefur heimurinn ekki verið samur við sig...

...Saga Rúmfatalagersins heldur áfram innan tíðar.

2004-03-29T20:57:00.000+02:00

Danir eru mikið fyrir tilboð, reyndar svo mikið að það jaðrar við að teljast til sérstaks heilkennis. Í allt komu 51 tilboðsbæklingar innum litlu bréfalúguna okkar á föstudaginn og laugardaginn! Og það er fyrir utan alla bæklinga sem komu aðra daga vikunnar. Það ku reyndar hafa verið eitthvað séstakt tilstoelsi vegna þess að tímanum var breytt aðfararnótt sunnudags og þar með gekk sumarið formlega í garð hér í landi bjórs og tilboða. Ég verð að segja að við erum að verða pínulítið þreytt á þessum pósti sem yfirleitt telur ca. 30 bæklinga um helgi. Það getur reyndar verið gott að fá tilboð frá kjörbúðunum í nágrenninu en vikulegur tilboðsbæklingur frá JEM & FIX sem er einskonar byko er einfaldlega of mikið af því góða. Maður gæti eytt heilu og hálfu dögunum í það að finna bestu tilboðin á öllu milli himins og jarðar. Vandamálið við þessi tilboð, sérstaklega fyrir ókunnuga, er að maður hefur ekki hugmynd um hvað sé gott tilboð! Reyndar er alltaf gefið upp hvað maður sparar mikið á tilboðunum en oft er ekki sagt frá kílóprísnum og svo hefur maður kannski ekki alveg á tilfinningunni hvað eðlilegt verð ætti að vera. Er það til dæmis gott tilboð að kaupa tvö Twix og spara 0,75 krónur? Eða að kaupa 10 banana á 16,95 (það er búið að leggja niður aura allsstaðar nema í tilboðum). Það er ekki nóg með að maður verður að spá í verðið heldur fara innkaupaleiðangrarnir að snúast um að finna út úr því hvað maður á eftir að verða svangur í komandi viku. Getum við tvö til dæmis torgað 10 bönunum, 10 nektarínum og 15 grænum ökölógískum eplum áður en það fer að slá í þau? Ef maður er ekki viss þarf maður ef til vill að reikna út hvað margir ávextir megi skemmast áður en tilboðið hættir að vera virkilegt tilboð. Þetta er vesen...en huggun harmi gegn getur maður verið viss um að það eru alltaf góð 'hul i skallen' tilboð á bjór og Ákavíti.

Ég veit ekki hver eða hvað kom þessu öllu af stað en hef ákveðinn einstakling grunaðann sem höfuðpaurinn í þessum æðisgengna tilboðskúltúr. Sá heitir Lars Larsen og er eigandi Jóska Rúmfatalagersins sem er móðurfélag þess færeysk/íslenska. Lars þessi er að fagna því um þessar mundir að 25 ár eru síðan hann stofnaði Rúmfatalagerinn og af því tilefni sendir hann öllum dönum ekki aðeins magnaðann tilboðsbækling heldur sjálfsævisögu sína sem hann skrifar að sjálfssögðu sjálfur. Hún heitir á frummálinu: "Go'daw jeg hedder Lars Larsen - Jeg har et godt tilbud". Þetta er ekkert grín og mun ég blogga valda kafla úr þessari bók í framtíðinni enda er frásögnin rituð í leiftrandi stíl eldhugans sjálfs þar sem ekkert er dregið undan í sögu af ótrúlegum uppgangi Rúmfatalagersins síðasta aldarfjórðung.

fleira var það ekki...nema við erum búin með skattframtalið, vei,vei,vei!

2004-03-26T14:19:00.000+01:00

Sumarfuglarnir syngja hér í Roskilde sem aldrei fyrr. Þeir eru greinilega ekki allir í maganum á Friðriki prins enda fær hann nóg pláss á síðum séð og heyrt blaðanna til að létta á hjarta sínu.

Annars náðum við ákveðnum áfanga í lífi okkar hér í Danmörku í gær þegar við áttum viðskipti við danska iðnaðarmenn. Þeir voru tveir talsins og mættu á svæðið hjá okkur til að fjarlægja eitt klósett og útbúa tengi fyrir þvottavél. Afskaplega spennandi aðgerð. Einn sá um rafmagnið og hinn um pípulagnirnar og voru þetta ljúfmenni hin mestu. Píparinn var þessi sterka þögla týpa, kyrra vatnið djúpa, á meðan að það kjaftaði hver tuska á rafvirkjanum. Hann fékk reyndar dræmar undirtektir hjá okkur fyrst í stað enda við ekki vön að standa í hrókasamræðum á dönsku klukkan sjö á morgnanna á fastandi maga. Eftir morgunmat var hinsvegar engrar undankomu auðið og sagði hann mér í óspurðum fréttum frá því þegar hann vann við uppsetningu fiskvinnslu í Nuuk fyrir íslenskt fyrirtæki. Þar vann hann með nokkrum íslendingum og skemmtu þeir sér vel að sögn, drukku mikinn "svarta dauða" og áttu góða daga. Ég spurði hvort það hefðu verið einhverjir Grænlendingar að vinna með honum. Þeir voru fáir, sagði hann, og bætti því svo við að þeir skytu líka alltaf hvern annann ef þeir fengu sér í glas.

Og þá er komin skýring á því afhverju svona fáir Grænlendingar vinna sem rafvirkjar...

2004-03-23T11:39:00.000+01:00

Hræðilegur atburður sem skók samfélag dýravina hér í Roskilde átti sér stað um helgina. Brotist var inná einkalóð hér í bænum, tvö rammgerð kanínubúr brotin upp og kanínurnar líflátnar á staðnum með köldu blóði. Þessi kanínumorð eru að sögn kunnugra með þeim hrottalegri á seinni árum. Fjallað er um málið í mánudagsútgáfu Roskilde Dagbladet sem er annað tveggja staðarblaða hér í bæ. Hitt heitir Roskilde Avis og er borið í hvert hús (gaman að segja frá því). Ég sá hinsvegar þessa ógnvænlegu frétt á forsíðu RD í gær þar sem ég var staddur í einu útibúi kaupfélags Danmerkur - Kwickly. Ég náði reyndar ekki að lesa nánari umfjöllun um málið inní blaðinu en verð að segja að ég varð mjög sleginn og líka feginn að vera ekki kanína á þessum viðsjárverðu tímum.

Annars er runnin upp sá tími árs sem ég þoli síst. Það er skattframtalstíminn. Það er útaf fyrir sig ömurlegt að maður þurfi að fara að bagsa við að gera skattframtal að vori til. Einmitt þegar fer að birta af degi, blómin að lifna við og fuglar fara að syngja þá fær maður einn go' morgen beint í magann frá RSK. Það væri, held ég, skárra að gera þetta í skammdeginu, það færi einhvernveginn betur við stemninguna.

2004-03-21T11:33:00.000+01:00

Veðrið í Roskilde er "ren helvede" eins og kjarnyrtur nágranni minn sagði mér í óspurðum fréttum. Það er rok og rigning sem kemur í veg fyrir alla heimþrá því þetta er alveg eins og í Rvk. Valgeir Steinn lætur þó allar dómsdagsveðurlýsingar sem vind um eyru þjóta og finnst bara notalegt að liggja í vagninum sínum útí garði. Ég hef verið að hugsa um hvernig það sé að liggja í barnavagni og komist að þeirri niðurstöðu að það hljóti að vera svipað og að vera í tjaldi...sem er náttúrlega mjög gott alveg þangað til maður vaknar og þarf að fara að hella uppá kaffi.

Annars er að mestu tíðindalítið héðan. Maður tekur það rólega á svona dögum og reynir helst að pikka upp dönskuna úr sjónvarpinu. Það veitir reyndar ekki af því að ég lenti í því að afgreiðslukona í ljósmyndavörubúð taldi að ég væri að tala þýsku þegar ég reyndi að gera mig skiljanlegan á dönsku! Ég var semsagt að fara með filmu í framköllun. Allt kom fyrir ekki þó ég reyndi að segja (á dönsku) að ég væri ekki frá Þýskalandi heldur Íslandi og vildi gjarnan reyna að tala dönsku eða amk. ensku, henni fannst upplagt að tala bara þýsku við mig. Við áttum nú hvorki langt né flókið samtal þannig að þegar ég sá að fátt var eftir nema að kveðja ákvað ég að gera það bara á þýsku...Tjuss! Það versnaði hins vegar í því þegar ég kom aftur að ná í myndirnar úr framköllun. Þá hitti ég sömu konu og hún var svo almennileg að útskýra fyrir mér á þýsku að sumar myndirnar hefðu verið undirlýstar og hún því lagfært þær...held ég. Ég sagði bara ganz lekkert og viel dank og svo bara Tjuss aftur. Þetta var frekar pínlegt, sérstaklega þar sem ég skil ekki þýsku.

2004-03-19T14:05:00.000+01:00

Í fréttum er það helst úr danaveldi að Fredrik krónprins hefur sumarfugla í maganum! Út af fyrir sig er það stórmerkilegt og hlýttur að vera óþægileg tilfinning. Ástæðan fyrir þessu ástandi krónprinsins er að hann er að fara að giftast sinni heittelskuðu Mary Donaldsson í maí næstkomandi. Þá verður mikið um dýrðir og m.a. verður vinna í opinberum stofnunum lögð niður hálfan daginn. Roskilde er kónga og drottningabær Danmerkur. Hér er fjöldinn allur konungborinna grafinn eða múraður inní dómkirkju bæjarins. Reyndar held ég að konungsfjölskyldan komi aðallega hingað til að láta grafa sig...sem er náttúrlega frekar trist fyrir bæjarbúa. Brúðkaupið verður amk. haldið inní Köben og þá er spurning hvort að Fredrik losni við innanmein sín í beinni útsendingu.

hvað varðar PhD. prósessinn þá er gaman að segja frá því að ég fór á doktorsvörn á RUC föstudaginn var. Þar var nemandi í landfræði, Jonas Larsen, að verja ritgerð sína sem kallast "Performing Tourist Photography". Þetta er mjög skemmtileg ritgerð þar sem hann er að skoða hvernig ferðamenn taka ljósmyndir...hvað það er eiginlega sem er í gangi þegar fólk tekur myndir í fríum sínum. Fyrir þau sem hafa áhuga á ferðamálafræðum, performance og ANT kenningum er þetta í það minnsta mjög gagnlegur lestur. Vörnin var sérlega afslöppuð, andmælendurnir voru eiginlega sammála Jonasi í flestu. Ef þetta gengur alltaf svona fyrir sig er engu að kvíða...þegar að þar að kemur...það er eiginlega frekar koktelboðið á eftir sem er kvíðvænlegra.

2004-03-17T16:48:00.000+01:00

Jæja, þetta gengur ekki lengur... hér eftir munu þið sem hafið kíkt inná gestabókina mína og þar á meðal herra Kundermann vonandi sjá nokkuð reglulegt blogg...Ég hef síður en svo gleymt ykkur og meira að segja sakna ég ykkar...nema jasons.

ég hef aldrei bloggað nema stöku sinnum inná betri bjór og veit því ekki alveg hvað ég á að gera núna...Einhvernveginn man ég ekki eftir neinum æsilegum atburðum í lífi okkar hér sem gæti verið gaman fyrir aðra að lesa um. Daglega lífið getur þó verið mjög spennandi á stundum...við fórum t.d. í sund í gær með Valgeir Stein og það var svolítið æsilegt...ekkert mjög kannski en samt soldið. Ég held ég þurfi að leggja höfuðið í bleyti aðeins varðandi þetta og í millitíðinni sendi ég ykkur veðurlýsingu. Það getur ekki klikkað.

Roskilde og nágrenni. Veðrið kl. 17.05 að staðartíma: Skýjað með köflum, vindur 5 metrar á sekúndu,hiti 12 stig. gráð. úrkoma er mjög líklega í grennd.

hilsner

2004-02-11T18:17:00.000+01:00

Kærar þakkir Þórður fyrir að búa þetta til fyrir mig til að skrifa inná færslur um tilveruna. Þetta er falleg mynd af ykkur þó ég sé ekki alveg viss um hver sé eggið!

2004-01-29T19:06:00.000+01:00

Bless bless Gunni. Mundu að skrifa.